مرکز مشاوره آنلاین

بخش مشاوره آنلاین پورتال به منظور طرح سوالات راه اندازی شده است. شما میتوانید سوالات خود را در زمینه های مختلف ازجمله مذهبی، خانوادگی و غیره... مطرح کرده و توسط متخصص بررسی و به آنها پاسخ داده می شوند.
برای طرح سوال یا مشاهده ی سوالات دیگران، وارد بخش مشاوره آنلاین شوید.

مشاوره آنلاین

آب و هوا
1397/10/03 تعداد بازدید: 80
print
خشونت در ورزش

 تعریف خشونت ورزشی

خشونت ورزشی چیست و چه عواملی در بروز آن موثر هستند؟ این پرسش چند دهه است که ذهن دست اندرکاران، مقامات ورزشی و نیز اندیشمندان علوم اجتماعی را به خود مشغول کرده است. رفتار طرفداران و تماشاگران در برخی موارد به دلیل ارتباط با ایجاد وضعیت ها و شرایط پرخاش جویانه می تواند به عنوان رفتاری تهدیدآمیز تلقی شود. در این معنا، عملکرد بسیاری از تماشاگران و طرفداران را می توان به عنوان رفتاری پرخاشگرانه و نه خشن، تلقی کرد.
 
می توان گفت که پرخاشگری و خشونت مفاهیمی به هم مرتبط هستند، اما وضعیت های متفاوتی را در یک پیوستار در بر می گیرند.
 
پرخاشگری برای توصیف جنبه های گسترده ای از کنش ها در فعالیت های ورزشی مختلف مورد استفاده قرار می گیرد. مثلاً، یک ورزشکار گلف را می توان به دلیل اتخاذ رویه ای برای غلبه بر رقیبش در یک رقابت، پرخاشگر در نظر گرفت. یا اینکه، شرکت کنندگان در فعالیت های ورزشی گوناگونی مانند تنیس، مشت زنی یا شطرنج می توانند دارای حالتی باشند که پرخاش جویانه تلقی گردند. این حالت در صورتی رخ می دهد که در جریان یک رقابت ورزشی یکی از رقبا یا گروهی از تماشاگران طرفدار یک تیم قصد تضعیف روحیه طرف دیگر یا تماشاگران طرقدار تیم مقابل را داشته باشند.
 
خشونت ورزشی را می توان به عنوان رفتاری تعریف کرد که خارج از قواعد و مقررات ورزشی رخ می دهد، سبب آسیب عمدی می گردد، و ارتباط مستقیمی با اهداف رقابتی ورزش ندارد. آسیب رساندن به دیگری، روش های بسیار زیادی دارد که می تواند شامل تحقیر، اهانت، دشنام یا تلاش برای آسیب جسمی باشد. در هر دو مورد، هدف آسیب رساندن، یعنی نوعی درد و رنج فیزیکی یا روانی است.
 
پرخاشگری و خشونت در ورزش
دیدگاه های مربوط به پرخاشگری در ورزش، دیدگاه هایی دوسویه است؛ از یک سو، به عقیده راسل، در دوران صلح، مکان های ورزشی تنها جایی است که پرخاشگری نه تنها در آن جایز شمرده می شود. از طرف دیگر، دادگاه های متعددی به دلیل تخلف از قوانین تشکیل می شود که ورزشکاران را به علت رفتارهای پرخاشگرانه عمدی و صدمه زدن به ورزشکاران دیگر محاکمه می کنند. یکی از دلایل این دوسویه گرایی آن است که تفسیر ما از پرخاشگری در موقعیت های مختلف بسیار متفاوت است.
 
به طور کلی در عرصه فعالیت های ورزشی سه بخش برای تحلیل خشونت و پرخاشگری وجود دارد :
 
بین طرفداران و تماشاگران رویدادهای ورزشی.
از سوی تماشاگران علیه ورزشکاران.
خشونت و پرخاشگری که بین ورزشکاران رخ می دهد.
واضح است که رشته های مختلف ورزشی خواهان سطوح متفاوتی از خشونت هستند، برای مثال در برخی رشته ها، حتی حرکت کوچکی از خشونت (مثل پرتاب کردن توپ گلف) نادرست به شمار می آید، در حالی که در برخی دیگر از رشته های ورزشی (مثل هاکی روی یخ، کُشتی …) خشونت و پرخاشگری بخش جدانشدنی از رقابت و عنصری مهم در موفقیت بازیکنان و تیم است.
 
 
خشونت در ورزش های مدرن
ورزش، در واقع شکلی سالم از رفتار خشونت آمیز است، و ورزش به طور عام و ورزش فوتبال به طور خاص فرصتی بسیار مناسب را برای تخلیه انگیزش های خشونت آمیز غریزی فراهم می آورد.
 
ظهور پدیده پرخاشگری و خشونت بین ورزش ها در چارچوب تئوری رفتار غریزی با توجه به ورزش مدرن و ماهیت آن تبیین می شود. به رغم نظریه پردازان این تئوری، ورزش در شکل سنتی خود بیشتر معطوف به جنبه های عملکردی بود، به این معنا که افراد به شکل مستقیم و از طریق مشارکت علمی در فعالیت های فیزیکی امکان تخلیه انرژی خشونت آمیز را پیدا می کردند.
 
افزون بر این، فرصت مذکور از طریق درگیری ها و جنگ هایی که به وقوع می پیوست در اختیار افراد و جوامع قرار می گرفت. اما در دوره مدرن، از یک سو فعالیت های فیزیکی و بدنی که امکان تخلیه انرژی پرخاشگری را فراهم می ساخت به گونه ای محسوس کاهش یافته اند، و از دیگر سو به مدد رشد و گسترش تکنولوژی های رسانه ای و به همراه آن رواج پدیده هایی مانند حرفه ای شدن و نخبه گرایی، که با تجاری شدن و چیرگی عوامل اقتصادی بر ورزش همراه بوده است.
 
نظرات:

loader
© کلیه حقوق و محتوای این سایت متعلق به اداره کل تبلیغات استان گلستان می باشد .استفاده از مطالب با ذکر منبع و لینک به سایت بلامانع است.
طراحی، پیاده سازی و پشتیبانی توسط اینتک